Donald Tusk stworzył realny biegun oporu przeciw Kaczyńskiemu. Cała polityka Kaczyńskiego, PiS-u, pożal się Boże premiera jest podporządkowane nagonce na Tuska. Co się nie udało? Tusk ciągle jeszcze nie stworzył drużyny, nie zaprzągł do jednego wózka wszystkich podmiotowych polityków i wszystkich politycznych nurtów nawet w samej Platformie – pisze Cezary Michalski
Morawiecki (ani jego szef MSZ-u) nie odpowiedział na atak węgierskiego ministra spraw zagranicznych, tak jak wcześniej nie zareagował na zarzuty Orbána. Jedynym polskim politykiem, który się w tej sprawie odezwał, jest Paweł Kowal, poseł opozycyjnej Koalicji Obywatelskiej. Dlaczego Morawiecki połknął własny język? To jak zwykle nie jest jego wybór, ale wybór Kaczyńskiego, który nawet dzisiaj, kiedy na Lwów padają rosyjskie rakiety, uważa Brukselę za większe zagrożenie, niż Kreml – pisze Cezary Michalski
Ostateczny dowód na cynizm Kaczyńskiego? Rosjanie ponoć zabili mu brata w Smoleńsku, on jednak całkowicie świadomie współpracuje z ich ludźmi w niszczeniu Unii Europejskiej. Postawił na Marine Le Pen, ponieważ jej zwycięstwo oznaczałoby totalny paraliż Zachodu. Szampana otwieraliby Kaczyński z Morawieckim i Orbán z Putinem, jednak Kijów byłby stracony. Można wyobrazić sobie większy cynizm? Ja nie potrafię, a nie jestem dziewicą (nawet konsystorską) i widziałem już wiele (nawet przeglądając się w lusterku do golenia) – pisze Cezary Michalski
Jarosław Kaczyński umie ujeżdżać imaginarium polskości. Tbilisi-Smoleńsk-Kijów to trzy etapy budowania mitu, który ma jego władzę nad Polakami utrwalić na wieki – pisze Cezary Michalski
Jedyny sens kijowskiej wyprawy Kaczyńskiego to PR. Smoleńska martyrologia dała mu władzę, wyprawa kijowska ma jego władzę utrwalić. Dlaczego jednak media i dziennikarze znowu dali mu się ograć? Między Smoleńskiem i Kijowem nie ma przecież żadnej różnicy. Ten sam cynizm, ta sama zdolność manipulowania zbiorową podświadomością Polaków. Można by się już tego raz wreszcie nauczyć! Można by się już na to wreszcie uodpornić! – pisze Cezary Michalski
Biorąc pod uwagę cały „dorobek polityczny” Kaczyńskiego i jego ludzi przez ostatnie sześć lat, każde ich dzisiejsze zapewnienie, że wspierają Ukrainę, każdy ich obleśny selfik z unijnym politykiem albo amerykańskim generałem – wszystko to jest łgarstwem. Oni nawet dzisiaj, kiedy los Polski jest w grze, nie zaprzestali niszczenia niezależnych od władzy sędziów, nie przerwali budowania w naszym kraju Łukaszenkowskiego modelu sądownictwa – pisze Cezary Michalski
Tak jak wygląda dzisiaj pogranicze Rosji, Białorusi i Ukrainy, wyglądałaby cała Europa, gdyby rządzili nią sojusznicy Jarosława Kaczyńskiego. Gdyby krajami Beneluksu i krajami skandynawskimi rządziły nacjonalistyczne, a czasami wręcz faszyzujące partyjki, w których Kaczyński, Legutko, Krasnodębski… widzą „nadzieję na wolność” – pisze Cezary Michalski
Fakt, że prezydent Duda ostentacyjnie złamał zachodni dyplomatyczny bojkot olimpiady w Pekinie po raz kolejny każe sobie zadać pytanie, czy PiS chce należeć do Zachodu, czy chce współpracować z jego przeciwnikami. Czy woli rozmawiać z Komisją Europejską i NATO o obronie Ukrainy przed Putinem, czy woli rozmawiać z Marine Le Pen na temat oddania Ukrainy Putinowi i wspólnego osłabiania Unii Europejskiej i NATO, które Ukrainę wspierają. Czy Kaczyński, Morawiecki, Duda… chcą razem z Komisją Europejską bronić Ukrainy, czy chcą razem z Marine Le Pen oddawać Ukrainę Putinowi? – pisze Cezary Michalski
Czy Kaczyński traci władzę? Chętnie podążyłbym śladem paru wyjątkowo rozentuzjazmowanych niepisowskich publicystów, ale nie podążę. W Polsce po roku 2015 mit, że Kaczyński już nie rządzi, że całkiem oszalał, że uniemożliwia mu rządzenie kolano… nie spełnił nigdy funkcji mobilizacyjnej. Ci, którzy go używali, dochodzili do wniosku, że skoro ich zdaniem Kaczyński nie rządzi, a jednak rządzi, to winna jest opozycja, a dokładniej PO, Schetyna, Budka czy Tusk – pisze Cezary Michalski
„Polski ład” nie jest żadnym przemyślanym projektem długofalowej reformy gospodarki i państwa. On niszczy wszystkie reformy po roku 1989 (wolnościowe, decentralizacyjne, prywatyzacyjne…). Polacy – i to nie tylko twardy elektorat opozycji – widzą, że nie ma żadnego wielkiego planu, a po chaosie stycznia przyjdzie chaos lutego, po chaosie zimy przyjdzie chaos wiosny. „Polski ład”, zamiast być paliwem PiS-owskiej propagandy „sprawczości” i „walki z imposybilizmem”, stał się młyńskim kamieniem u szyi Kaczyńskiego – pisze Cezary Michalski
